پیش از اینکه بخوام راجع به این مطلب بنویسم به این اشاره کنم که من خودم واقف به این هستم که آدمها در طول مصاحبه ممکنه هول بشن و حرف اشتباهی رو بزنن و این دلیل بر این نیست که اون شخص نفهمه یا دروغگو، پس با این دیدگاه مینویسم.
پورتفولیو خودتون رو با نمونه کارهای بقیه نسازید!
خانم اومده برای مصاحبه عکاس و پورتفولیو خودش رو گذاشته جلوم، من هم شروع کردم ورق زدن (البته داخل گوشی خودش به صورت PDF) چند دقیقه بعد رسیدم به یکسری عکس وِدینگ (عکاسی عروس و داماد) در لوکیشنی اطراف شهر قم به اسم کوه نمکی که من خودم قبلا بارها اونجا رفتم. خواستم محک بزنمش ببینم میدونه اسم این لوکیشن کجاست یا نه؟
تصویر کوه نمکی قم
گوشی رو چرخوندم طرفش پرسیدم اینجا اسمش چیه؟ گفت یه جایی تو شمال کشوره! (اسمش یادم رفته) به هر حال یه کم مِنو مِن کرد و گفت این عکسها متعلق به آتلیه فلان هست و من باهاشون همکاری داشتم و…
نتیجه گیری:
خب عزیز من مجبوری مگه؟ چرا کارهای کس دیگه رو برداشتی گذاشتی تو پورتفولیوت؟ شاید خبر داشته یا شاید نه! حالا بر فرض که کار یکی رو هم بر میدارید میزارید باید 360 مسلط باشید به اون موضوع از نظر تکنیکال و 10ها فاکتور دیگه که مصاحبه کننده ممکنه ازتون بپرسه و خیلی موقع ها ممکنه شما به اون سوالات آگاه نباشید. به هر حال کل چیزی که داشتم ازش تو ذهن خودم میساختم یکباره با این اتفاق فرو ریخت.
یک پاسخ